دارم میرم یه دهی نزدیکای تاکستان.

اگه هواش تمیز بود، اگه مردمش مهربون بودن، اگه آسمون شباش پر از ستاره بود  و اگه سکوت صحرا هاش دلمو برد ...

جای شما رم خالی می کنم.

میرم یه کم هوا، یه کم نگاه کردن تو چشم مردم ساده ی روستا، یه کم ستاره و یه کم سکوت صحرا.

 

......................................................................................................................................

راستی!

اهالی کوچه ی شعر ! به وبلاگ رویا بیژنی سر بزنید

 

آی مَردُم !...

همه تون بدونین...:

« من از عشقم کنده شدم »

آی مَردُم !...

همه تون بدونین...:

« من از عشقم کنده شدم »

...

اینو فریاد می کرد و دور خودش

                           چرخ میزد

   تا به زمین رسید برگ

 

 

.

تا کسی نشناسدم،

شده ام تصویر اشک چشم و چسبیده ام پشت گلگیر یک کامیون

...

در این جاده

کجا می رود؟...

نمیدانم

 

 

 

 

من سال ها راست گفته ام

به همه دنیا

               بجز خودم

دلم می خواهد دروغ بگویم

به همه دنیا

               بجز تو

 

 

مسخ است

جادو ست

نفرین است

هرچه هست

زندگی ست