ب
برگ های زرد سپیدار
کنار پنجره می لرزند
زیر آنها
گنجشگک ها
+ نوشته شده در سه شنبه سی ام آبان ۱۳۸۵ ساعت 15:14 توسط کتایونآموزگار
|
چ
چای می نوشم و فکر می کنم
آه اگر با یک حبه قند
شیرین می شدند لحظه ها...
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم آبان ۱۳۸۵ ساعت 14:37 توسط کتایونآموزگار
|
دوست
دوست من "روز"
همیشه خرسندم می کند
با شعر هایی
که گاه و بیگاه
در گوشم می خواند
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم آبان ۱۳۸۵ ساعت 8:31 توسط کتایونآموزگار
|
د
دست دنیا
رو می شود به زودی
در مصالحه ای بین
شب
و
روز
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم آبان ۱۳۸۵ ساعت 14:31 توسط کتایونآموزگار
|
ش
شب پاییزی
ورای صحبت جمع
پشت پنجره ماه
پی نوشت: بعد از مدت ها فرصتی شد که نامه به فتو هایکو را هم به روز کنم
+ نوشته شده در دوشنبه پانزدهم آبان ۱۳۸۵ ساعت 15:34 توسط کتایونآموزگار
|
آ
آهای...
کوتوله ی عمر!
کجا بردی
خنده هایم را
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم آبان ۱۳۸۵ ساعت 14:15 توسط کتایونآموزگار
|
سه گانه ی مادر
یک)
تو چه می دانی
که می شکند
این جمله در من هر روز
که مادر
مادر
مادر
دوست ات دارم
دو)
آرام
به انتظار ویرانی خود نشسته
...
پشت پنجره
پاییز
سه)
از تو آموخته ام
تمامی کلمات را
و این آخری:
کلمه ی سکوت را
+ نوشته شده در چهارشنبه دهم آبان ۱۳۸۵ ساعت 10:32 توسط کتایونآموزگار
|
د
دوست داشتن در شعر فریاد نمی شود
دوست داشتن ساکت
نشسته گوشه ای
+ نوشته شده در دوشنبه هشتم آبان ۱۳۸۵ ساعت 12:32 توسط کتایونآموزگار
|
از آینده